منظوری می‌شد آن را به کاربرد و وسیله‌ای بود برای جیب پرکردن ، به جای‌ آنکه نرخها را به شما اعلام کنم که جیب شما پرشود جیب خودم را پر می‌کردم‌ ! قرآن در آیه دیگر می‌گوید : « عالم الغیب فلا یظهر علی غیبه أحداإلا من ارتضی من رسول »[١] .
خداوند آگاه نهان است ، هیچ کس را بر نهان خود آگاه نمی سازد مگر فرستاده‌ای مورد رضایت .
قطعا رسول اکرم ( ص ) یکی از آن فرستادگان مورد رضایت است .
از همه اینها گذشته ، قرآن در آیات فراوانی معجزات رسولان را ذکر کرده‌ است - معجزات ابراهیم ، موسی ، عیسی - با این حال ، چگونه ممکن است‌ وقتی که از پیامبر اکرم ( ص ) معجزه بخواهند - همچنانکه از رسولان گذشته‌ معجزه خواستند و آنها اجابت کردند - پیغمبر بگوید : " سبحان الله ! من‌ بشر رسولی بیش نیستم " . ؟ آیا آنها حق نداشتند بگویند آیا پیامبران‌ گذشته که تو خود معجزات آنها را با این همه آب و تاب نقل می‌کنی ، بشر نبودند یا رسول نبودند ؟ آیا ممکن است چنین تناقض صریحی در قرآن وجود داشته باشد ؟ آیا ممکن است مشرکان متوجه چنین تناقضی نشده باشند ؟ اگر این منطق روشنفکری صحیح باشد ، پیغمبر به جای اینکه بگوید : " سبحان الله ! من بشر رسولی بیش نیستم " ، بایست

[١] جن / ٢٦ و [٢]٧