استاد مطهری و روشنفکران - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٢
در سوره اعراف آیه ١٢٨ نیز چنین آمده است : « قال موسی لقومه استعینوا بالله و اصبروا ان الأرض لله یورثها من یشاء من عباده و العاقبة للمتقین ». موسی به مردم خود گفت : از خداوند استعانت بجویید و شکیبا باشید ، همانا زمین ملک خداست ، به هر کس از بندگان خود بخواهد وراثت آن را واگذار میکند و ( اما ) عاقبت و پایان از آن متقیان است . یعنی سنت الهی این است که در نهایت امر ، متقیان وارث زمین خواهند بود . در سوره انبیاء آیه ١٠٥ میفرماید : « و لقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر أن الأرض یرثها عبادی الصالحون غ . در زبور ، پس از آنکه یک بار دیگر ( در کتابی دیگر ) یادآوری کرده بودیم نوشتیم که وراثت زمین به بندگان شایسته کار من خواهد رسید . در این زمینه آیات دیگر نیز هست . اکنون چه بکنیم ؟ مفاد آیه استضعاف را بگیریم و یا مفاد آیه استخلاف و چند آیه دیگر را ؟ آیا میتوانیم بگوییم این دو تیپ آیات گرچه بر حسب ظاهر دو مفاد دارند ولی یک حقیقت را میگویند به این بیان که مستضعفان همان مؤمنان و صالحان و متقیاناند و بر عکس ، استضعاف عنوان اجتماعی و طبقاتی آنهاست و ایمان و عمل و صلاح و تقوا عنوان ایدئولوژیکی آنهاست ؟ البته نه ،