استاد مطهری و روشنفکران - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٣

اشاره می‌کند آنجا که می‌گوید : " « ألم یجدک یتیما فأوی . . . و وجدک‌ عائلا فاغنی »" [١] . در دوره رفاه بود که به عبادت و خلوت پرداخت‌ . بنابر اصول مادیت تاریخی ، رسول اکرم ( ص ) در این دوره باید تبدیل‌ شده باشد به فردی محافظه‌کار و توجیه‌کننده وضع موجود ، اما در همین دوره‌ بود که رسالت انقلابی‌اش آغاز شد و علیه سرمایه‌داران و رباخواران و برده‌داران مکه و علیه نظام بت پرستی که سمبل آن زندگی بود ، برشورید .
همچنانکه مؤمنان و موحدان و انقلابگران توحید همه از طبقه مستضعفین‌ نبودند و پیامبران فطرتهای ناآلوده و یا کم‌آلوده را از طبقات استضعافگر شکار می‌کردند و آنها را علیه خودشان ( توبه ) و یا علیه طبقه‌شان ( انقلاب‌ ) برمی‌شوراندند ، طبقه مستضعفین نیز همه در زمره مؤمنان و انقلابگران‌ توحید نبوده‌اند . قرآن صحنه‌های مختلفی می‌آورد که در آن صحنه‌ها گروههایی‌ از مستضعفین را محکوم و داخل در تیپ کافران و مشمول عذاب الهی معرفی‌ می‌کند [٢] .
پس نه همه مؤمنان از طبقه مستضعفین‌اند و نه همه مستضعفین از طبقه‌ مؤمنان ، و این تطابق ادعایی پوچ و محض است . البته و بدون شک همیشه‌ اکثریت طبقه گروندگان به پیامبران را طبقه مستضعف و لااقل طبقه‌ای که‌ دستش به استضعافگری آلوده نیست تشکیل داده‌اند و اکثریت مخالفان‌ پیامبران را استضعافگران تشکیل داده‌اند ، زیرا هر چند فطرت انسانی که‌ زمینه پذیرش پیام الهی را به وجود می‌آورد مشترک است و در همه وجود دارد ، ولی طبقه استضعافگر و مسرف و مترف دچار مانع بزرگی است و آن‌