استاد مطهری و روشنفکران - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٤
- مرحله پنهان را در مکه طی کرد و مرحله آشکار را در مدینه . سخن من این
است که آیا شما واقعا در وجدان خودتان احتمال میدهید که منظور این آیه
همین مطلب باشد ؟ آیا انقلابیون عصر پیغمبر از قبیل سلمان و ابوذر و
مقداد مفهومشان از ایمان به غیب همین معنی بود ؟ آیا آنها در دوره مدینه
موضوع ایمان به غیب را منتفی شده تلقی میکردند ؟ !
شما در تفسیر جمله " « و بالاخره هم یوقنون »" [١] میگویید :
" اینان به نظام برتر در مرحله شهادت انقلاب یقین دارند و میدانند که
این موضعگیریهای خاص و این روش انقلابی ، سر انجام آنان را به هدف
خویش که رسیدن به نظام برتر است ، میرساند . . . " .
شما هر جا که نام " دنیا " آمده آن را با کلمه " زندگی پستتر "
ترجمه کردهاید ، که اصل ترجمه درست است ، ولی مقصود از زندگی پستتر را
منحصرا زندگی در نظام به اصطلاح سرمایه داری قرار دادهاید و " آخرت "
را که به " نظام برتر " ترجمه کردهاید ، به معنی نظام عادلانه
سوسیالیستی - که بعد از این نظام برقرار خواهد شد - دانستهاید .
آیا واقعا شما خود باور دارید که منظور از آخرت در قرآن ، نظام برتر
زندگی در همین جهان است ؟ یعنی مقصود از دنیا ، زندگی در نظام
سرمایهداری و مالکیت است و مقصود از آخرت ، زندگی در نظام تکامل یافته
سوسیالیستی است ؟ آیا اینها ملعبه قراردادن قرآن نیست ؟ اگر نیست پس
چیست ؟
[١] بقره / [٤]