آیا راه هم در راه است و آیا آنکه پاسدار صراط مستقیم است و مراقب‌ پویندگان است که از صراط مستقیم منحرف نشوند ، عامل تبدیل حرکت به‌ بنیاد است ؟ آیا برای رهبری سنتی گناه است که پاسدار فرهنگی است که آن‌ فرهنگ ، فرهنگ تکامل و حرکت بر صراط مستقیم است ؟ چه خوب می‌گوید اقبال : " نباید فراموش کنیم که زندگی ، تغییر محض و ساده نیست ، در درون‌ خود عناصر بقا و دوام نیز دارد " . و هم او می‌گوید : " اسلام وفاداری نسبت به خدا را خواستار است نه وفاداری نسبت به‌ حکومت استبدادی را ، و چون خدا بنیان روحانی نهایی هر زندگی است ، وفاداری به خدا عملا وفاداری به طبیعت مثالی خود اوست . اجتماعی که بر چنین تصوری از واقعیت بنا شده باشد ، باید در زندگی خود مقوله‌های " ابدیت " و " تغییر " را با هم سازگار کند ، بایستی برای تنظیم حیات‌ اجتماعی خود اصولی ابدی در اختیار داشته باشد ، چه ، آنچه ابدی و دائمی‌ است ، در این جهان تغییر دائمی ، جای پای محکمی برای ما می‌سازد " . دوست عزیز ما " ثابت " را با " ساکن " اشتباه فرموده‌اند . اگر با فرهنگ اسلامی آشنا می‌بودند می‌دانستند که تغییر بدون ثبات ، متغیر بدون‌ ثابت ناممکن است . هر متحرک ، و لا اقل هر متحرک به حرکت تکاملی ، در همان حال که تغییر منزل و مرحله می‌دهد ، در مداری مشخص و معین ، یعنی‌ مداری ثابت ، به حرکت خود ادامه می‌دهد . آنچه موجود متحرک از آن عبور می‌کند و آن را پشت سر