استاد مطهری و روشنفکران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨

داشتند به این نحو منتشر نمی‌کردند ، بنابراین نشر این نوشته‌ها مصلحت‌ نیست . در پاسخ می‌گوییم بدیهی است که اگر استاد حضور می‌داشتند این گونه‌ نوشته‌های ایشان به نحو تکمیل شده ارائه می‌شد و ای بسا که در برخی موارد لحن آنها نیز ملایمتر می‌شد زیرا اینها را استاد برای خود نوشته‌اند ، ولی‌ سخن در این است که اکنون که استاد حضور ندارند چه باید کرد ؟ آیا باید با چاپ نکردن این مطالب موجب نابودی تدریجی آنها شد ، و یا باید در این نوشته‌ها دست برد و آنها را مطابق میل خود نمود ؟ بدیهی است که هر دو راه باطل است ، راه صحیح آن است که اینها عینا و بدون هرگونه دخل و تصرفی چاپ شود . اظهار نظر درباره نشر یا عدم نشر این نوشته‌ها بستگی‌ زیادی به این دارد که ما برای استاد مطهری چه رتبه و درجه‌ای از تفکر و اسلام شناسی قائل هستیم ، اگر آن رتبه و درجه‌ای را قائل باشیم که امام‌ رضوان الله علیه قائل بود ، از نشر و در اختیار عموم قرار دادن حتی یک‌ اظهار نظر ایشان در حاشیه یک کتاب نیز دریغ نمی‌ورزیم ، اما اگر آن حکیم‌ فرزانه را چیزی در حدخود بدانیم و بگوییم ما هم یادداشتهای زیادی داریم‌ ولی نیازی به چاپ آنها نیست ، آن گونه اظهار نظر در این باب نیز غیر معقول به نظر نمی‌رسد . حقیقت این است که عشق و علاقه به یک چیز ، انسان را در آن مورد کور و کر می کند . برخی از شیفتگان مرحوم دکتر شریعتی به گونه‌ای می‌باشند که اگر فرضا خود آن مرحوم در این دنیا ظاهر شود و اعتراف به اشتباه برداشتهای‌ خود از اسلام نماید باز هم قبول نمی‌کنند ، آنها به چیزی خو کرده‌اند و نمی‌توانند از آن جدا شوند ، اگر یادداشتهای استاد شهید مطابق میل آنها بود ایرادی به نشر آن نمی‌گرفتند و نه تنها آن را به لباس زیر تشبیه‌ نمی‌کردند ، بلکه زیباترین لباس می‌دانستند ، و دلیل آن این است که در مواردی که یادداشتهای استاد مطابق میل آنها بوده ، برای اثبات مدعای خود بدان استناد جسته‌اند ، و اکنون نیازی به بسط مطلب و ذکر نام اشخاص و موارد مورد نظر نیست . اما در خصوص اظهار نظر درباره آثار مرحوم دکتر ، متأسفانه