نظر امثال فرید وجدی و ندوی نوعی " رجعت " حنبلی‌گری است ولی به‌ صورت مدرن و امروزی و پیوند خورده با فلسفه حسی غربی . ما درباره بنیاد فلسفه حسی در مجلدات اصول فلسفه بحث کرده‌ایم ، در اینجا فقط درباره نکته‌ای که نقطه اتکاء این دسته قرار گرفته ، اندکی بحث‌ می‌کنیم . می‌گویند قرآن راه شناخت خداوند را منحصرا مطالعه طبیعت با روش حسی‌ دانسته است . شک نیست که قرآن به مطالعه حسی طبیعت دعوت می‌کند و اصرار فراوانی هم روی این موضوع دارد ، ولی آیا قرآن مطالعه طبیعت را برای حل تمام مسائلی که خود طرح کرده است کافی می‌داند ؟ ! همچنانکه در پاورقیهای این جلد به مناسبت بحث از راههای مختلف بشر به سوی خدا گفته‌ایم در قرآن مسائلی از این قبیل طرح شده است : « لیس کمثله شی‌ء ٠ و لله المثل الاعلی ٠ له الاسماء الحسنی ٠ الملک القدوس السلام المؤمن المهیمن العزیز الجبار المتکبر ٠ اینما تولوا فثم وجه الله ٠ هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن و هو بکل شی‌ء علیم ، و ان من شی‌ء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم و هو معکم اینما کنتم ٠ یمحو الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب »