استاد مطهری و روشنفکران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤

می‌شود . این است معنی اینکه وحی " باذن الله " است ، معجزه " باذن‌ الله " است ، و این است معنی آیه ٥٠ سوره عنکبوت که مورد سوء استفاده‌ کشیشان است : « إنما الایات عند الله وإنما أنا نذیر مبین » آیات و معجزات نزد خداست ، من تنها بیم دهنده‌ای آشکارم .
خبر از غیب به عنوان معجزه همین گونه است . تا آنجا که به شخصیت‌ پیامبر مربوط است ، او از غیب بی خبر است : « قل لا أقول لکم [ عندی خزائن الله ] و لا أعلم الغیب و لا أقول لکم‌إنی‌ ملک »[١] .
به شما نمی‌گویم که [ گنجهای خدا نزد من است ] ، و غیب هم نمی‌دانم ، و به شما نمی‌گویم که من فرشته‌ام .
ولی آنجا که تحت تأثیر و نفوذ غیب و ماورای طبیعت قرار می‌گیرد ، از رازنهان خبر می‌دهد و هنگامی که از او پرسش می‌شود از کجا دانستی ؟ می‌گوید : خدای دانای آگاه مرا آگاه ساخت .
اگر پیغمبر می‌گوید : غیب نمی‌دانم و اگر غیب می‌دانستم پول فراوان از این راه کسب کرده بودم ( « لو کنت أعلم الغیب لاستکثرت من الخیر ») [٢] ، می‌خواهد منطق مشرکان را بکوبد ، که غیب دانستن من در حد معجزه و برای منظوری خاص و به وسیله وحی الهی است . اگر غیب دانستن من یک امر پیش خودی بود و برای هر