استاد مطهری و روشنفکران - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٠
این بیان سخت اشتباه است . فکر میکنم ریشه اصلی گرایش پارهای روشنفکران مسلمان به مادیت تاریخی دو چیز است : یکی همین که پنداشتهاند اگر بخواهند فرهنگ اسلامی را فرهنگ انقلابی بدانند و یا اگر بخواهند برای اسلام فرهنگی انقلابی دست و پا کنند گزیری از گرایش به مادیت تاریخی نیست . باقی سخنان که مدعی میشوند شناخت قرآنی ما به ما چنین الهام میکند ، بازتاب شناخت ما از قرآن چنان است ، از آیه استضعاف این گونه استنباط کردهایم ، همه بهانه و توجیهی است برای این پیشاندیشه ، و همین جاست که سخت از منطق اسلام دور میافتند و منطق پاک و انسانی و فطری و خدایی اسلام را تا حد یک منطق ماتریالیستی تنزل میدهند . این روشنفکران میپندارند یگانه راه انقلابی بودن یک فرهنگ این است که تنها به طبقه محروم و غارتشده تعلق داشته باشد ، از این طبقه برخاسته باشد ، به سوی این طبقه و به سود این طبقه جهتگیری کرده باشد ، مخاطبش منحصرا این طبقه باشد ، رهبران و راهنمایان و پیشتازانش پایگاه اجتماعی و طبقاتیشان همان پایگاه این طبقه باشد و رابطه آن فرهنگ با سایر گروهها و طبقات منحصرا رابطه ستیز و دشمنی و جنگ باشد و نه هیچ چیز دیگر . این روشنفکران میپندارند که راه فرهنگ انقلابی الزاما باید به " شکم " منتهی شود و همه انقلابهای بزرگ تاریخ ، حتی انقلابهایی که وسیله پیامبران خدا رهبری شده ، انقلاب شکم و برای شکم بوده است . لهذا از ابوذر بزرگ ، ابوذر حکیم امت ، ابوذر خداپرست ، ابوذر مخلص ، ابوذر آمر به معروف و ناهی از منکر ، ابوذر مجاهد فی سبیل الله ، یک " ابوذر شکم " و " ابوذر عقدهای "