عرب زبانی " ناس " را به معنی توده محروم نگرفته و مفهوم طبقه در آن‌ نگنجانیده است . قرآن می‌گوید : " « لله علی الناس حج البیت من استطاع‌ الیه سبیلا »" [١] یعنی برای خدا بر مردم مستطیع است که حج کنند .
آیا معنی دارد که مقصود توده محروم باشد ؟ و همچنین خطابات " « یا ایها الناس »" که در قرآن فراوان آمده و در هیچ کدام مقصود توده محروم‌ نیست و عموم مردم است . عمومیت خطابات قرآن نیز از نظریه فطرت که در قرآن مطرح است سرچشمه می‌گیرد .
ثالثا : اینکه گفته شد قرآن مدعی است که رهبران ، پیامبران ، پیشتازان‌ و شهیدان منحصرا از میان مستضعفان برمی‌خیزند اشتباه دیگری است در مورد قرآن . قرآن هرگز چنین سخنی نگفته است .
استدلال به آیه " « هو الذی بعث فی الامیین ». . . " که ادعا شده‌ پیامبر از میان " امت " برخاسته و امت مساوی است با توده مردم ، مضحک است . " « امیین »" جمع " امی " است که به معنی درس‌ ناخوانده است و " امی " منسوب به " ام " است نه " امت " ، و تازه " امت " یعنی جامعه که مرکب است از گروهها و احیانا از طبقات‌ مختلف و به هیچ وجه به معنی توده مردم نیست . از آن مضحکتر استدلال به‌ آیه ٧٥ از سوره قصص درباره شهیدان است . آیه اینست : " « و نزعنا من‌ کل امة شهیدا فقلنا هاتوا برهانکم »" . این آیه را چنین تفسیر ( و در حقیقت مسخ ) کرده‌اند : ما از هر امت ( توده مردم ) شهیدی ( کشته شده‌ای‌ در راه خدا ) برمی انگیزیم ، یعنی از او فردی انقلابی می‌سازیم ، و آنگاه‌ به امتها می‌گوییم هر کدامتان

[١] آل‌عمران / [٩]٧