عبدالله بن ابی هیچ وقت با پیغمبر نجنگید که جبهه خارجی را تبدیل به‌ جبهه داخلی‌کند ، از اول در جبهه داخلی اخلال می‌کرده است . عبدالله بن ابی‌ به هیچ وجه روحانی نبوده و هرگز یک آیه هم از قرآن تفسیر نکرده و در هیچ‌ تفسیری هم از او به عنوان مفسر ، نامی برده نشده و همه مفسران بالاجماع او را منافقی بزرگ می‌دانند . او اساسا بعد از رسول خدا زنده نبود که در خانه او صدها نفر برای تفسیر شرکت کنند . آیا اینها نشانه کمال بی‌اطلاعی‌ شما از تاریخ اسلام نیست ؟ شما در پاورقی همین قسمت ، از واقعه " یمامه " - که در حدود یک سال‌ بعد از پیغمبر رخ داد و نبردی سهمگین میان مسلمانان و پیروان مسیلمه‌ کذاب واقع شد - نام می‌برید و می‌گویید : " تعداد زیادی از مسلمانان به قتل رسیدند که تعداد کشته شدگان از هزار و تا هزار و دویست نفر گفته شده است و در میان آنان هفتصد و یا چهارصد و پنجاه و یا به کمترین شماره هفتادتن از حاملان و حافظان قرآن بودند که‌ در تارک درخشان این گروه نام سالم موسی بن حذیفه ( مولی ابی حذیفه ) دیده می‌شود . . . پیداست که بنیانگذاران این جنگ چه کسانی بودند " . آیا می‌دانید این آقای " سالم " که شما او را در تارک درخشان شهدای‌ حافظ قرآن در یمامه قرار می‌دهید کیست ؟ این سالم همان فردی است که گروه‌ یورش به خانه علی و زهرا و به آتش کشیدن آن خانه را رهبری می‌کرد . این‌ شخص در گروه همان کسانی بود که شما هم آنها را به طنز " صحابه کبار " می‌خوانید و در