اغفال شده‌اند و قصد خیانتی در کار نیست - مخاطب قرار دهم . عزیزان من ! شما در مقدمه تفسیر خود از وضع تفاسیر و مفسرین گذشته‌ مطالبی نوشته‌اید که تنها در خطابه و منبر که کسی از کسی مدرک و دلیل‌ نمی‌خواهد باید به کاربرده شود . کی و کجا وضع تفسیر و مفسر آنچنان بوده‌ که شما نوشته‌اید ؟ آیا تاریخ را با چشم به هم گذاشتن و خطابه‌سرایی می‌توان‌ رقم زد ؟ آیا اگر هزارها مفسر معروف و غیر معروفی که در تاریخ آمده و رفته‌اند به شما عرضه بدارند ، می‌توانید با همان معیار طبقاتی خودتان آنها را توجیه کنید ؟ من نمی‌خواهم بیش از این درباره این بررسی - که بسی‌ طولانی است - با شما سخن بگویم . شما در تفسیر خود ، معیار را این قرار داده‌اید که کتاب هر مؤلف را از طریق آشنایی با خواست او و طرز تفکر او می‌توان تفسیر کرد و ما خواست‌ خدا و طرز تفکر خدا را ( برای اولین بار ) به دست آورده‌ایم که : " اراده خداوند ، " انقلابی " است و " طرز تفکر " خداوند بر این‌ اساس استوار است که توده‌های ضعیف و محروم شدگان تاریخ بر قدرتمندان و اربابان و صاحبان زر و زور چیره شوند و غالب گردند و برای تحقق این‌ اراده است که خداوند " تشکیل حزب " داده است ، حزبی که همه نیروهای‌ متکامل جهان را به همراهی قشر پیشتاز انقلابگر در پوشش خود فروبرده است‌ ، و در مقابل ، قدرتمندان و طواغیت و شیاطین‌اند که مانع تحقق اراده‌ خداوند می‌گردند . تنها با دید انقلابی و بر اساس ایدئولوژی و طرز تفکر خداوند است که می‌توان به قرآن نگریست و حقایق آن را دریافت . . . " .