" سرمایه‌داری و سوسیالیسم " ص ٢٢ ، مجموعا سه دلیل برای مشروع بودن‌ ارث ذکر کرده‌اند : الف . " حق ارث گذاردن ، نتیجه منطقی حق مالکیت است . انسان مختار است آنچه را که مالک است از بین ببرد یا ببخشد ، بنابر این می‌تواند دستور دهد که بعد از مرگ او آن را به دیگران ببخشند ، یعنی می‌تواند آن‌ را به ارث بگذارد . با از بین رفتن کسی که شی‌ء را تولید کرده است ، شی‌ء از بین نمی‌رود . بنابر این آن کس می‌تواند اشخاصی را که باید بعد از مرگ‌ او شی‌ء را صاحب شوند تعیین کند " . ب . " ارث از نقطه نظر اخلاقی ، مشروع بلکه ممدوح است ، زیرا سبب‌ تقویت رابطه خانوادگی می‌شود . فی الحقیقه امید این که بتوانند برای‌ اطفال خود آسایش و رفاهیت بیشتری فراهم نمایند ، سبب تحریک فعالیت‌ پدر و مادر و تشویق آنها به زحمت کشیدن می‌گردد " . ج . " از نقطه نظر اجتماعی ، ارث ، مفید بلکه لازم است . اگر ارث‌ مرسوم نبود ، آدمیان همین که به سن معینی می‌رسیدند ، دیگر کار نمی‌کردند ، آنچه را که قبلا تولید نموده بودند به مصرف می‌رسانیدند . جامعه را می‌توان‌ به شخصی تشبیه کرد که احتیاج به محصول فراوان دارد و از تمام ترقیات و تمام عواملی که تشویق به کار کردن می‌نماید منتفع می‌شود ، این شخص ( اجتماع ) است [ که ] از تمام میراثهای فردی استفاده می‌کند " . در ص ٣٩ از طرف سوسیالیستهای مخالف ارث چنین می‌گوید :