الأصول الأربعة في ترديد الوهابية - حكيم معراج الدين - الصفحة ٢٦

النبى صلى الله عليه و سلم وعصاه وسيفه وقدحه و خاتمه و ما استعمل الخلفاء بعده من ذلك مما لم تذكر قسمته و من شعره ونعله وانيته مها يتبرك فيه اصحابه وغيرهم بعد وفاته صلى الله عليه و سلم نزد حضرت عائشه لباده آن حضرت بود كه زيارت ميكنانيد مردم راد او مىفرمودند كه حضرت ايشان در همين لباده رحلت فرموده است لفظ بخارى اين است اخرج لنا عايشة رض كساء اطيدا صفحه ٤٣٨ نزد حضرت انس رض نعلين مبارك بودند كه زيارت ميكنانيد مردم را لفظ بخارى اخرج لنا انس نعلين جر داوين صفحه ٤٣٨ نزد حضرت عبدالله بن سلام پياله حضور اقدس بود كه در آن آب انداخته مردم را مىنوشانيد لفظ بخارى قال ابو برده قال لى عبدالله بن سلام الا اسقيك في قدح شرب النبى صلى الله عليه و سلم فيه جلد ٣ صفحه ٨٤٢ پس همين پياله را عمر بن عبدالعزيز براى تبرك نگاه داشت نزد حضرت أم سلمه أم المومنين موهاى مبارك بودند هر كه بيمارى شد آن را شسته آبش به نيت شفا مىخورانيد بخارى جلد ٢ صفحه ٨٤٥ هرگاه جمله آثار او صلى الله عليه و سلم متبرك و واجب التعظيم شدند قبر مبارك او چرا متبرك نباشد از آن سبب ابو ايوب بر آن رو نهاد كه گويا روى بر قدم او صلى الله عليه و سلم نهاده است قصه قبر امام بخارى رض در كتب شراح بخارى موجود است كه از قبر او بوى مشك پيدا مىشد و مردم خاك آن را به تبرك مىبردند رحلت امام موصوف در سنه ٤٥٤ در سلطنت عباسيه در عين مملكت ترقى شريعت و محكمه هاى قضا و احتساب واقع شده است مگر كسى بر اين فعل احتساب نكرد و همين بود عادت سلف صالحين واى بر حال پيشوايان نجديت كه نزد آنها فقط بر قبر دست داشتن شرك وكفر و بدعت است آن بود زمانه محدثين ربانى و اين است زمانه