هشام بن الحكم ، مدافع حريم ولايت (فارسي) - سيد أحمد صفائي - الصفحة ٦٩ - ٢٨ - نقل بعضى از رواياتى كه دلالت بر جسم بودن روح دارد

دفاع از هشام بن الحكم امورى چند به هشام بن الحكم نسبت داده شده كه بعضى از آنها بر فرض صحت انتساب، نقص بزرگ كفر است و بعضى از آنها بر فرض صحت انتساب، نقص و عيب نيست، و ما آن امور را ذيلا نگاشته و دفاع مربوط به آنها را هم از نظر خوانندگان محترم مىگذرانيم:
الف - تجسيم و تشبيه: بعضى گفته‌اند " هشام " قائل به تجسم خدا بوده و مىگفته است خدا (جسم لا كالاجسام) و به ويژه مخالفين مذهب در اين نسبت پافشارى نموده و با شاخ و برگ و آب وتابى مطلب را بيان كرده اند. " ابو منصور عبد القاهر بن طاهر بغدادى " متوفى بسال ٤٢٩ هجرى صاحب كتاب " الفرق بين الفرق " در صفحه ٤١ آن كتاب مىگويد: " بزعم هشام، معبود او جسم و داراى حد و نهايت است، طويل و عريض و عميق است، طولش مانند عرضش و عرضش مانند عمقش مىباشد، ولى طول و عرضش زايد بر ذات نيست، و حركت او در طول بيشتر از حركت او در عرض نيست. و نيز بزعم " هشام "، خدا نور ساطع است، مانند شمش نقره صاف مىدرخشد و مانند مرواريد مدور از تمام جوانب نورانى است و نيز برغم " هشام "، خدا رنگ و طعم و بو دارد، و بحس لامسه احساس مىشود، ولى رنگش عين طعم و طعمش عين بو است و همه عين ذات او هستند. و نيز به هشام نسبت داده است كه او قائل بوده كه خدا به اندازه هفت وجب با وجبهاى خود او است. و جز اين از نسبتهايى كه انسان از خواندنش دچار حيرت مىشود.
دفاع - اغلب اين نسبتها كاملا بى اساس و از مجعولات مخالفين است.
قائلين به اين خرافات براى استفاده از وجاهت علمى " هشام " و تأييد عقايد باطله خود اين خرافات را " به هشام " نسبت داده اند و ديگران از موقعيت استفاده نموده براى آلوده كردن مذهب تشيع و لكه دار كردن دامن قدس و وجاهت دانشمندان شيعه اين اتهامات را به نظر قبول تلقى كرده و نقطه ضعف آنان معرفى كرده اند. چنان كه بز راه