سركش ترين مردم نسبت به خداوند كسى است كه غير زننده خود را بزند، و غير كشنده خود را بكشد. و هر كس غير پيشواى دين خود را دوست دارد و به پيشوايى او تن در دهد نسبت به دينى كه خدا بر پيغمبرش نازل فرموده كافر باشد. و هر كس بدعت گذارد يا بدعت گذارى را پناه دهد، خداوند هيچ توبه وفديه‌يى را از او روز قيامت نپذيرد.
اى " هشام " برترين چيزى كه انسان، بدان به خدا نزديك مىشود بعد از شناختن او، نماز و نيكى به پدر و مادر و ترك حسد و خودپسندى و فخر بر مردم است.
اى " هشام " در انديشه آتيه خود باش و فكر كن كه چه روزى در پيش دارى براى آن روز كه روز مسئوليت است عذر و پاسخ فراهم كن. از روزگار و اهلش پند بگير زيرا هر چند طولانى است ولى كوتاه است. چنان كار كن كه گويا پاداش عملت را مىبينى و چنانچه پاداش عملت را مشاهده كنى رغبتت در عمل زيادتر و معرفتت نسبت به خدا بيشتر خواهد شد. در تحولات روزگار و حالات آن فكر كن زيرا آينده مانند گذشته است پس از گذشته پند بپذير.
" على بن الحسين (ع) " فرمود آنچه در خاور و به اختر از دريا و صحرا و كوه و دشت آفتاب بر آن مىتابد نزد دوستان خدا و اهل معرفت جز مانند سايه زودگذر چيزى نيست آيا آزاد مردى نيست كه اين لماظه (١) (دهان زده ديگران) را براى اهلش ترك كند؟ بهاى جانهاى شما جز بهشت چيزى نيست پس به غير بهشت مفروشيد زيرا كسى كه از نعمتهاى خدا به دنيا قانع شود به چيز پستى خشنود شده است.
اى " هشام " همانا همه مردم ستارگان را مى بينند ولى استفاده از آنها مخصوص كسانى است كه از علم نجوم و مجارى و منازل آنها اطلاع داشته باشند. شما هم حكمت را مىخوانيد ولى استفاده از آن ويژه اشخاصى است كه به آن عمل كنند.

(١) لماظه در لغت بمعنى ذراتى است كه از طعام و غذا در دهان باقى مىماند. و تعبير از دنيا به لماظه تعبير لطيفى است و اشاره است به اينكه هر چه از دنيا نصيب انسان شود ديگران قبلا از آن استفاده كرده اند مانند غذائى كه جويده و بلعيده باشند و در بن دندانها مقدارى از آن را باقى گذاشته باشند كه فاسد شده باشد.

(٢٤٧)