آميزش نامشروع با زليخا ندادند؟! مگر به موسى بن عمران تهمت آدم كشى نزدند؟!
آيا نسبت به خاتم پيغمبران در داستان عيال زيد نسبت ناروا ندادند؟! مگر نسبت به على بن ابيطالب (ع) نسبت دزدى قطيفه ندادند؟! منظور گويندگان اين قبيل گفتارهاى ناهنجار توبيخ و نكوهش اسلام است براى اينكه بقهقرا برگردند چنان كه دلشان كور است خداوند چشمان ظاهر ايشان را هم كور گرداند. ساحت اقدس حق اجل از اين گونه نسبتها است.
٦ - " علامه مجلسى " در " جلد دوم بحار الانوار "، در باب نفى تركيب روايتى از " هشام بن الحكم " آورده كه خلاصه آن به فارسى چنين است: " زنديقى " از " امام صادق (ع) " پرسيد آيا خداوند در ازل قبل از اينكه حوادث را بيافريند به آنها عالم بود؟
" امام ": آرى قبل از خلقت حوادث، خداوند بدانها عالم بود.
" زنديق ": آيا خداوند از اجزاء مختلفه مركب شده است يا از اجزاء متفقه؟
" امام ": هيچ يك شايسته مقام ربوبى نيست، چه اين پرسشها در صورتى با مورد است كه خداوند از اجزائى تركيب شده باشد، اساسا تركيب چه از اجزاء مختلفه و چه از اجزاء متفقه از ساحت مقدسش دور است.
" زنديق ": پس چگونه خداوند يكى است؟
" امام ": خداوند در ذاتش واحد است و مانند واحد عددى نيست كه دوم داشته يا داراى اجزاء و ابعاض باشد (١).

(١) - " واحد " به چهار معنى اطلاق مىشود و براى توضيح آن معانى مناسب مىدانيم خلاصه روايتى را كه " مرحوم مجلسى " از " امير المؤمنين (ع) " در " جلد دوم بحار الانوار " در باب توحيد نقل كرده براى خوانندگان محترم ترجمه كنيم:
" شريح بن هانى " از پدرش روايت كرده كه در جنگ جمل اعرابى برخاست و عرض كرد يا امير المؤمنين آيا ميگوئى خدا يكى است؟ مردم بر او حمله كرده گفتند آيا در گير و دار جنگ كه هنگام تفرقه حواس و تشتت فكر است جاى اين سؤال است؟
" امير المؤمنين (ع) ": وا گذاريد او را چه آنچه او مىخواهد همانست كه ما براى آن با اين گروه جنگ مىكنيم يعنى ما براى توحيد خدا شمشير مىزنيم، سپس فرمود اى اعرابى جمله (خدا يكى است) به چهار وجه گفته مىشود دو وجه از آنها به مقام خداوند روا نباشد و دو وجه ديگر در حقش روا و ثابت مىباشند.
اما دو وجه ناروا:
١ - عبارت از اين است كه مراد گوينده از واحد واحد عددى باشد، چه خداوند ثانى ندارد و چون ثانى يعنى دوم ندارد داخل در باب اعداد نمىشود، آيا نمىدانى كه خداوند كسانى را كه مىگويند خداوند سومى سه تا است تكفير فرموده؟!
٢ - عبارت از اين است كه مراد از واحد، واحد نوعى يا صنفى باشد مثل اينكه مىگويند انسان يكى است يعنى يك نوع از حيوان است يا رومى يكى است يعنى يك صنف از انسان است، چه اثبات اين معنى براى خدا مستلزم تشبيه او به مخلوق است و مساحت مقدس خداوند عزوجل منزه از شباهت به مخلوق مىباشد.
اما دو وجه روا و ثابت:
١ - عبارت از اين است كه مراد گوينده از واحد اين باشد كه براى خدا هيچ مانندى نيست چنان كه در عرف گاهى از يكى و يگانه اين معنى اراده مىشود و پروردگار ما چنين است " ليس كمثله شئ " چيزى مانندش نيست.
٢ - عبارت از اين است كه مراد گوينده از واحد اين باشد كه ذات اقدس الهى احدى المعنى است يعنى ذاتش نه در خارج و نه در عقل و نه در وهم به هيچ وجه قابل قسمت و تجزيه نيست و پروردگار ما چنين است.

(١٨٩)