تذكرة القبور (فارسي)
(١)
مدخل
٤ ص
(٢)
مقدمة چاپ اول
٨ ص
(٣)
در آداب اهل قبور و اوقات آن
١٢ ص
(٤)
در كيفيت زيارت اهل قبور
١٤ ص
(٥)
دعا كردن به اهل قبور
١٧ ص
(٦)
امور مكروه در قبرستان
٢٠ ص
(٧)
باب اول در شناختن قبر بعضى از علما وصلحاء تخت فولاد در ذكر قبر پلوى
٢٢ ص
(٨)
در بيان تكيهء آقا محمد كاظم واله
٢٣ ص
(٩)
در ذكر تكيه فاضل سراب وشرح حال او
٢٤ ص
(١٠)
در بيان تكيهء مرحوم آقا مير سيد محمد شهشهانى
٢٧ ص
(١١)
در ذكر تكيهء حاجى محمد جعفر آباده‌اى
٢٨ ص
(١٢)
در ذكر تكيهء مرحوم آقا ميرزا ابو المعالى و شرح حال او
٣١ ص
(١٣)
در بيان قبر مرحوم آقا ميرزا محمد حسن نجفى و شرح حال آن مرحوم
٣٣ ص
(١٤)
در شرح حالات مرحوم آخوند ملا على اكبر اژه‌اى و مصنفات آن مرحوم
٣٥ ص
(١٥)
در تعيين قبر مرحوم آخوند ملا اسماعيل خاجوئى وشرح حال آن بزگوار
٣٦ ص
(١٦)
در تعيين قبر فاضل هندى و شمه‌اى از حالات آن بزرگوار و مصنفات او
٣٨ ص
(١٧)
در ذكر قبر مرحوم حاجى ملا محمد نائينى و شرح حال او
٤٠ ص
(١٨)
در بيان حال ميرزا رفيعا و مصنفات آن مرحوم و بعضى از علماء و اجلاء
٤١ ص
(١٩)
در ذكر حال بابا ركن الدين و بعضى از علما و صلحا
٤٢ ص
(٢٠)
در بيان قبر مرحوم شيخ محمد تقى (ره) و شرح حال و مصنفات آن مرحوم و بعضى از علما و صلحا و اجلاء
٤٣ ص
(٢١)
در ذكر بعضى از مصنفات مرحوم والد آقا ميرزا محمد هاشم چهارم سوقى
٤٦ ص
(٢٢)
در شرح حال آقا محمد بيد آبادى
٤٧ ص
(٢٣)
در ذكر حال آقا حسين خونسارى و مصنفات آن بزرگوار
٤٨ ص
(٢٤)
در شرح حالات آقا جمال خونسارى و مصنفات آن مرحوم
٥٠ ص
(٢٥)
در شرح حال مرحوم حاج ملا حسينعلى تويسركانى و مصنفات آن مرحوم
٥١ ص
(٢٦)
در شرح حال مرحوم آخوند ملا محمد باقر فشاركى و مصنفات آن مرحوم
٥٢ ص
(٢٧)
در بيان تكيهء آقا رضى و قبر آقا ميرزا محمد باقر پيشنماز مسجد عباسى
٥٣ ص
(٢٨)
در شرح حالات آقا حسين جيلانى
٥٥ ص
(٢٩)
در ذكر بعض مصنفات مرحوم آقا ميرزا محمد باقر چهار سوقى
٥٥ ص
(٣٠)
در بيان تكيهء مير فندرسكى و شرح حالات مير ابو القاسم فندرسكى
٥٧ ص
(٣١)
در بيان كرامتى از مير فندرسكى
٥٨ ص
(٣٢)
باب دويم در قبور سر قبر آقا است
٦٠ ص
(٣٣)
باب سيم در قبر مجلسى (ره)
٦٢ ص
(٣٤)
در شرح حالات ملا محمد تقى مجلسى و بعضى از مصنفات آن مرحوم
٦٣ ص
(٣٥)
در ذكر مكاشفه از مرحوم ملا محمد تقى مجلسى (ره)
٦٣ ص
(٣٦)
در ذكر قبر ملا محمد باقر مجلسى و بيان مقامات آن بزرگوار
٦٥ ص
(٣٧)
در بيان مصنفات ملا محمد باقر مجلسى (عليه الرحمه)
٦٦ ص
(٣٨)
در بيان جلالت شأن و مقامات ملا محمد باقر مجلسى
٦٧ ص
(٣٩)
در ذكر قبور علما و صلحاء سر قبر آخوند
٧٠ ص
(٤٠)
در شرح حالات و مقامات آخوند ملا محمد صالح مازندرانى
٧٠ ص
(٤١)
باب چهارم در قبور علماء دروازه طوقچى در شرح حال صاحب بن عباد و مقامات و مصنفات او
٧٣ ص
(٤٢)
در شرح حال على بن سهل و مقامات او
٧٥ ص
(٤٣)
باب پنجم در قبرستان آب بخشان در شرح حال آخوند ملا حسين تفليسى
٧٧ ص
(٤٤)
باب ششم در مقبرهء مرحوم حجة الاسلام در شرح حالات و مقامات مرحوم حاجى سيد محمد باقر
٨٠ ص
(٤٥)
در ذكر مصنفات مرحوم حاجى سيد محمد باقر (ره)
٨٢ ص
(٤٦)
باب هفتم در مقبرهء مدرس و شرح حالات آقا مير سيد حسن مدرس در ذكر مصنفات مرحوم آقا مير سيد حسن مدرس
٨٥ ص
(٤٧)
باب هشتم در مقبرهء مرحوم حاجى محمد ابراهيم كرباسى در شرح حالات و جلالت شأن حاجى محمد ابراهيم كرباسى
٨٦ ص
(٤٨)
در ذكر مصنفات حاجى كرباسى (اعلى الله مقامه)
٨٨ ص
(٤٩)
در بيان قبر آقا محمد مهدى كرباسى و بيان حال او
٨٩ ص
(٥٠)
در بيان مصنفات آقا محمد مهدى كرباسى (ره)
٨٩ ص
(٥١)
در بيان مصنفات حاجى آقا محمد كرباسى
٩٠ ص
(٥٢)
خاتمه در قبور خارج از اصفهان در بيان قبر آقا محمد على نجفى و شرح حالات او
٩٢ ص
(٥٣)
در مصنفات آقا محمد على نجفى (ره)
٩٣ ص
(٥٤)
اشعار و مثنويات مرحوم آخوند گزى
٩٦ ص

تذكرة القبور (فارسي) - الشيخ عبد الكريم گزي - الصفحة ٣٩ - در تعيين قبر فاضل هندى و شمه‌اى از حالات آن بزرگوار و مصنفات او

دارد، گفته اند به قدر صد و پنجاه كتاب و رساله است.
و كرامات بسيار و مقامات بلند از آن بزرگوار معروف و منقول است.
و بسيارى از كاملين از علماء از شاگردان ايشان بوده، مثل: آخوند ملا مهدى نراقى، و آقا محمد بيد آبادى، و آقا ميرزا ابو القاسم مدرس اصفهاني، وملا محراب حكيم.
مادة تاريخ أو: " خانهء علم منهدم گرديد " (١).
و در قرب و اطراف قبر مرحوم آخوند نيز قبور علماء و صلحاء بسيار است.
در تعيين قبر فاضل هندي وشمه أي از حالات آن بزرگوار و مصنفات او و از اينجا بالا مى روى مى رسد به قبر فاضل هندي كه " فاضلان " (٢) هم مى گويند، سكويى بسته و دو قبر در بالاى آن است كه سنگ راست بالاى سر آنها نصب كرده اند، بيرون سنگ سياه و در توى آن سنگ مرمر كار كرده اند، قبر عقبى قبر فاضل هندي است. و اسم آن بزرگوار محمد بن تاج الدين حسن، اصل او اصفهاني است كه علماء هم تعبير مى كنند در كتابها به فاضل اصفهاني.
در اوايل امر در بلاد هند نشو و نما نموده و مخالفين را در مباحثات ملزم نموده، به " فاضل هندي " ملقب شده، و از شاگردان مجلسي بوده. و در اواخر دولت صفويه بوده. و گويند: شاه سلطان حسين براى تعليم مسائل حرم، غير بالغى خواسته (٣)، گويا مجلسي او را معين نموده، وقتى چشمش را گرفته، بيرون

١ - اين مادة تاريخ را دبير، شاعر اصفهاني در ضمن قطعه أي گفته است.
٢ - چون قبر حاج ملا محمد نائينى نيز در پهلوى قبر فاضل هندي است لذا اين مكان را " فاضلان " نيز گفته اند. رك: " ريحانة الادب "، ج ٤ / ٢٨٥.
٣ - تولد فاضل هندي ١٠٦٢ بوده، وبلوغش ١٠٧٧ مقارن با سلطنت شاه عباس ثانى بوده، فتأمل.
(٣٩)