همراه زائران قم و جمكران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩ - ١٤ سلام و بركات خدا بر قم
فى الْماءِ، ثُمَّ اشارَ الى عيسَى بْنِ عَبْدِاللَّهِ [١]
فَقالَ: سَلامُ اللَّهِ
عَلى اهْلِ قُمْ. يَسْقَى اللَّهُ بِلادَهُمُ الْغَيْثَ، وَيُنْزِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمُ
الْبَرَكاتِ، وَيُبَدِّلُ اللَّهُ سَيّئاتِهِمْ حَسَناتٍ، هُمْ اهْلُ رُكُوعٍ
وَسُجُودٍ وَقِيامٍ وَقُعُودٍ، هُمُ الْفُقَهاءُ الْعُلَماءُ الْفُهَماءُ، هُمْ اهْلُ
الدّرايَةِ وَالرّوايَةِ وَحُسْنِ الْعِبادَةِ
؛ برفراز قم فرشتهاى پيوسته بال و پر مىزند. هيچ ستمگرى تصميم سويى در مورد قم نمىگيرد مگر اينكه خداوند او را (بهوسيله آن فرشته) نابود مىكند، همانگونه كه نمك در آب حل مىشود. حضرت سپس از عيسى بن عبدالله قمى ياد كرد و فرمود: سلام و درود خدا بر اهل قم. محلى كه خداوند آن را با آب باران سيراب مىكند، و بركاتش را بر اهل آن نازل
[١]. عيسى بن عبداللّه بن سعد بن مالك اشعرى از دانشمندان قمىاست كه از امام صادق عليه السلام و امام كاظم عليه السلام و امام رضا عليه السلام روايت نقل كرده، و امام صادق عليه السلام در موردش فرمود: «او از ما اهلبيت است، هم در حال حيات و هم پس از مرگ». (جامع الرواة، ج ١، ص ٦٥٢)