سؤال ٧: همين نويسنده محترم مى‌نويسد: چه مانعى دارد ما به‌ «استصحاب قهقرى» كه مورد قبول بعضى از اصوليون است تمسك جوييم و بگوييم امروز اين ستون‌ها به عنوان جمرات شناخته مى‌شوند به عقب برمى‌گرديم و مى‌گوييم لا بد در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله هم چنين بوده است!

پاسخ: اين استدلال عجيبى است زيرا:

اوّلًا: استصحاب قهقرى قطعاً حجّت نيست و كمتر محقّقى به سراغ آن رفته است (جز در مورد مسأله اصالة عدم نقل در باب الفاظ كه آن هم داخل در استصحاب نيست بلكه اصل عقلانى مستقلّى است).

ثانياً: هيچ يك از اركان استصحاب در اينجا موجود نيست زيرا نخستين ركن استصحاب «يقين» است، در حالى ما يقين نداريم كه جمره امروز اين ستون‌هاست بلكه به شهادت روايات و كلمات فقها و گواهى ارباب لغت يقين به خلاف آن داريم و جمره را همان قطعه زمينى كه سنگ‌ها را بر آن پرتاب مى‌كنند مى‌دانيم.

ركن ديگر آن «شك» است ما شك نداريم كه در عصر معصومين ستونى وجود نداشته و به فرض كه وجود داشته به عنوان علامت و نشانه محل بوده است.

ثالثاً: چرا ما استصحاب متعارف و مورد قبول همه را در