تحقيقى جديد در باره رمى جمرات - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥ - گواهى روايات

يعنى از طرف پايين (از طرف وادى) رمى كن، نه از طرف بلندى.

و فقه الرضا خواه حديث باشد يا فتوى، شاهد خوبى بر اين مدّعاست، زيرا سخن در فهم موضوع جمره است.

٦- در كتاب «دعائم الاسلام» از امام صادق عليه السلام شبيه به همين معنى آمده كه فرمود:

«وَ تَرْمِي مِنْ أَعْلَى الْوَادِي ... وَ تَجْعَلُ الْجَمَرَةَ عَنْ يَمِينِكَ؛

از قسمت بلند درّه رمى كن و از بالاى جمره رمى نكن.» [١]

اين تعبير نيز نشان مى‌دهد كه جمره همان قطعه زمين است كه يك طرف آن بلندتر بوده، و در اين روايت نهى شده است كه از آن طرف رمى كنند، وگرنه كسى روى ستون براى رمى نمى‌ايستد.

٧- در سنن بيهقى از عبد الله بن يزيد نقل شده كه مى‌گويد: با عبد الله بن مسعود بودم، هنگامى كه به جمره عقبه رسيد، از سمت پايين آن را رمى كرد، به او گفتم:

«النّاس يرمونها مِن فوقها؛

مردم از بالا آن را رمى مى‌كنند!»

او گفت: سوگند به خداوند يكتا، اين جاى كسى است كه سوره بقره بر او نازل شد. [٢]

يعنى پيامبر صلى الله عليه و آله از طرف پايين آن را رمى مى‌كرد و در سمت بالاى جمره نايستاد.

[١] المستدرك، جلد ١٠، ابواب رمى جمرة العقبه، باب ٣، حديث ٢.

[٢] بيهقى، السنن الكبرى، جلد ٥، صفحه ١٢٩.