معروف و اين همان چيزى است كه در زمان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله بوده است (دقّت كنيد). سپس مى‌افزايد: اگر سنگريزه‌ها را از آن محل كنار بزنند و سنگ را به آن زمين بيندازند كافى است؛ زيرا محلّ رمى «همان زمين» است، و اين مطلبى را كه من ذكر كردم در ميان فقها مشهور است و حق نيز همين است». [١]

اين عبارت با صراحت كامل، جمره را همان قطعه زمين مى‌داند و حتّى ادعاى شهرت مى‌كند و مى‌گويد: در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز همين بوده است. (دقّت كنيد)

٥- شهاب الدين احمد بن ادريس، يكى ديگر از فقهاى عامّه، مى‌گويد:

«فانْ رمى بحصاة ... وقعت دون الجمرة و تدحرجت اليها أجزأ؛

اگر سنگريزه‌اى بيندازد ... و پايين‌تر از جمره بيافتد، ولى بغلتد و به جمره برسد كافى است!». [٢]

٦- در كتاب «عمدة القاري في شرح صحيح البخاري» چنين آمده است:

«و الجمرة اسم لمجتمع الحصى، سميت بذلك لاجتماع الناس بها

؛ جمره نام محلّ اجتماع سنگريزه‌هاست و به خاطر اجتماع مردم در نزد آن، به اين اسم ناميده شده است». [٣]

اين سخن نيز صراحت دارد كه جمره همان محلّ اجتماع سنگريزه‌هاست.

[١] المجموع، جلد ٨، صفحه ١٧٥، مكتبة الارشاد، جدّه.

[٢] الذخيره، جلد ٣، صفحه ٢٧٦.

[٣] عمدة القاري في شرح صحيح البخاري، جلد ١٠، صفحه ٩٠.