از همه اينها گذشته به فرض كه اشارات وارده فوق در روايات إشعارى به مسئله ستون داشته باشد هرگز در برابر ادله روشنى كه از روايات و كلمات فقها و كلمات اهل لغت كه صراحت يا ظهور دارد بر اين كه جمره همان قطعه زمينى است كه سنگ بر آن پرتاب مى‌كنند. مثلًا روايات و يا عباراتى داريم كه مى‌گويد: «اگر سنگ به روى زمين افتاد و غلتيد و در جمره قرار گرفت كفايت مى‌كند» مقاومت نمى‌كند.

اين گونه تعبيرات به خوبى نشان ميدهد كه جمره همان قطعه زمين است نه ستون‌ها.

سؤال ٦: بعضى از علماى حوزه در نامه خود مرقوم داشته است: در بسيارى از كلمات فقها در مورد جمرات تعبير به‌ «ارض» ديده نمى‌شود، سپس بخشى از اين كلمات را ذكر كرده، و چنين نتيجه گرفته‌اند: «پس همه فقها اعتقاد ندارند كه جمره همان قطعه زمين مخصوص است».

پاسخ:

مفهوم اين سخن اين است كه بعضى از فقهاى گرامى درباره موضوع جمرات سكوت كرده‌اند، و سخنى از «ارض» يا «ستون» نگفته‌اند و مسلّم است كه سكوت آنها نه چيزى را اثبات مى‌كند و نه چيزى را نفى مى‌كند.