گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢٢٠

٢٦٠.وَ مِنْ كَلامِهِ : وَيْلٌ لِلْحَسُودِ مِنْ حَسَدِهِ [١] .

.و از كلام اوست : واى مر حسود از حسد او .

{ گر تو را رنگ چهره آل بود همه خون خوردن است راى حسود } { رنگ بر روى كس نبايد ديد حسد از حد ببُرد ، واى حسود! }

٢٦١.وَ مِنْ كَلامِهِ : وَلِيُّ الطِّفْلِ مَرْزُوقٌ .

.و از كلام اوست : ولىّ طفل ، روزيمند است .

{ مكن از فاقه هيچ انديشه گر فراوان بُود تو را فرزند } { غم روزى مخور ، خدا بدهد ولى طفل ، هست روزيمند }

٢٦٢.وَ مِنْ كَلامِهِ : وَيْلٌ لِمَنْ وَتَرَ الأحْرَارَ .

.و از كلام اوست : واى بر آنكس كه دشمنى ظاهر كرد با آزادان .

{ گر تو با مُقبلان ، نزاع كنى رود از دست ، دين و دُنيى تو } { كه به آزادگان صاحب دل دشمنى هر كه كرد ، واى بر او }

٢٦٣.وَ مِنْ كَلامِهِ : هُمُومُ الْمَرْءِ بِقَدْرِ هِمَّتِهِ [٢] .

.و از كلام اوست : غم هاى مرد ، به اندازه همّت اوست .

{ غم خورد جمله زير دستان را آن كه با همّت است و مردم دوست } { هست غم هاى مرد در عالم هم به اندازه اى كه همّت اوست }