گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢١٤

٢٣٦.وَ قَالَ : مَشْرَبُ الْعَذْبِ مُزْدَحَمٌ .

.وگفت : مشرب خوش ، جمع كننده اهل دل است .

{ هر كه را هست مشرب صافى تشنه صحبت وى اند گروه } { كس نكرد آب تلخ و شور ، به جاى جاى آب خوش است ، ليك انبوه }

٢٣٧.وَ قَالَ : مَجْلِسُ الْعِلْمِ رَوْضَةُ الجَنَّةِ .

.وگفت : مجلس علم ، مرغزار بهشت است .

{ بهتر از خُلد ، مجلسى باشد مجلس عالمان پاك سرشت } { مجلس علم جوى زان كه بُود مجلس علم ، مَرغزار بهشت }

٢٣٨.وَ قَالَ : مُهْلِكَةُ الْمَرْءِ حِدَّةُ طَبْعِه .

.و گفت : هلاك كننده مرد ، تيزى طبيعت اوست .

همچو خضرش بُود حيات ابد هركه را خلق ولطف،عادت و خوست [١] و آنچه سازد هلاك در يك دم مرد را تيزى طبيعت اوست

٢٣٩.مُصَاحَبَةُ الأشْرَارِ رُكُوبُ الْبَحْرِ .

.مصاحبت با بدان ، مثل كشتى است در دريا .

{ هست كشتى نوح بهر نجات گر شوى هم نشين دانايى } { هم نشينى بُود چنان به بدان كه بُود كشتى اى به دريايى }