گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٨٣

١٠٥.زُرِ الْمَرْءَ عَلى قَدْرِ إكْرَامِهِ لَكَ .

.زيارت كن مرد را بر قدر آن كه گرامى دارد تو را .

{ ديدن دوستان نكوست ، وليك نه چنان كز تو كس شود دل سرد } { اى عزيز ، آنچنان زيارت كن مرد را كو تو را گرامى كرد }

١٠٦.وَمِنْ كَلامِهِ : زُهْدُ العَامِّيِّ مَضِلَّةٌ .

.و از كلام اوست : زهد عامى گمراهى است .

عالمان را طلب زعام ببر زهد عامى كجا زآگاهى است [١] ؟ زهد عالم بُود طريق نجات زهد عامى طريق [٢] گمراهى است

١٠٧.زِيَارَةُ الْحَبيْبِ إطِراءُ [٣] المَحَبَّة .

.زيارت دوست ، تازه گرداند محبّت را .

{ ديدن دوست ، خرّمى دل است عقل از آن جا گرفت اندازه } { گر زيادت كنى زيارت دوست دوستى را همى كند تازه }

١٠٨.وَمِنْ كَلامِهِ : زَحْمَةُ الصَّالِحِيْنَ رَحْمَةٌ .

.و از كلام اوست : زحمت صالحان ، رحمت است .

{ با بدان نيكويى چو نيكو نيست رحم بر صالحان بُود زحمت }