گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٨٢

١٠١.وَقَالَ : رُعُونَاتُ النَّفْس ِ تَتْعَبُها .

.و گفت : رعنايى هاى نفس ، رنج مى رساند نفس را .

{ تا بُود زير دست رعنا نفس بَتَر از وى در آرزوش مسنج } { زان كه رعنايى هاى نفس خسيس مى رساند تو را مدام به رنج }

١٠٢.رَاعِ الحَقَّ عِنْدَ غَلَبَاتِ النَّفْسِ .

.رعايت كن حق را نزد غلبه نفس .

راه حق گير و كام نفْس مده هست مردى به فعل [١] نه به سخن ٠بر تو چون نفْس تو غلبه كند [٢] گر تو مردى ، رعايت حق كن

١٠٣.وَمِنْ كَلامِهِ : رَفِيْقُ [٣] الْمَرْءِ دَلِيْلُ عَقْلِهِ .

.و از كلام اوست : رفيق مرد ، دليل عقل اوست .

{ عاقلان راست رسم و راه نكو مرد بى عقل ، بى طريق بُود } { قدر هر كس به قدر عقل وى است مرد را عقل او رفيق بُود }

١٠٤.وَقَالَ : زِنِ الرِّجَالَ بِمَوَازِيْنِهِمْ .

.و گفت : وزن كن مردان را به موازنه ايشان .

{ قدر هر كس به قدر او دانند نقل ، اين است از شه مردان } { وزن مردان نمودن ار خواهى آن نشايد به جز موازنه شان }