گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٧٢

{ ليك سوزنده جگرها شد سوز داغ فراق فرزندان }

٥٩.وَمِنْ كَلامِهِ : حُسْنُ الخُلْقِ غَنِيْمَةٌ .

.و از كلام اوست : نيكويى خُلق ، غنيمت است .

{ آدمى نيست هر كه كج خُلق است گر چه در حُسن ، چون پرى نيكوست } { خُلق نيكو گزين زهر چه بُود نيك خُلقى غنيمت است اى دوست }

٦٠.ومن كلامه : حِدَّةُ المَرْءِ تُهْلِكُهُ .

.و از كلام اوست : تندى مرد ، هلاك كند او را .

{ هر كه را كارِ مشكل آيد پيش اندر آن بايدش تأمّل كرد } { كى به تعجيل ، كار آيد راست؟ در هلاك اوفتد ز تندى مرد }

٦١.حَرُمَ الْوَفَاءُ عَلَى مَنْ لاَ أصْلَ لَهُ .

.حرام است وفا بر آن كس كه نيست اصلْ او را .

{ تو وفا و مروّت و مردى ز كسى جو كه اصل دارد و نسل } { كه وفا بر كسى حرام بُود كه قصورى بُود ورا در اصل }

٦٢.وَ مِنْ كَلامِهِ : حِرْفَةُ الْمَرْءِ كَنْزُهُ .

.و از كلام اوست : پيشه مرد ، گنج اوست .

{ مرد بى پيشه از جفاى فلك كز وطن دور ماند ، در رنج است } { ور بُود پيشه اش ، بُود خوش حال مرد را پيشه بهتر از گنج است }

٦٣.وَ مِنْ كَلامِهِ : خَفِ اللّه َ تَأمَنْ غَيْرَهُ .

.و از كلام اوست : بترس از خدا تا ايمن شوى از غير او .

{ مرد بايد كه ترسناك بُود تا حق از فتنه باشدش ضامن }