گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٦٩

٤٤.ثَناءُ الرَّجُلِ عَلى مُعْطِيه مُسْتَزيدٌ .

.ثناى مرد بر عطاكننده ، زيادت كننده عطاست .

{ هر سخى كو عطا كند به كسى و آن عطا ديده اش ثنا گويد } { مرد بر وى عطا زياده كند تا دگر باره اش دعا گويد }

٤٥.وَقالَ عَلَيهِ السَّلامُ : جُدْ بِما تَجِدُ .

.و گفت : سخاوت كن به آنچه بيابى .

{ مايه تو سخاست در ره حق به كم و بيش ، اين تجارت كن } { جود را نيست احتياج به گنج آنچه يابى بدو سخاوت كن }

٤٦.وَمِنْ كَلامِهِ : جُهْدُ المُقِلِّ كَثِيْرٌ .

.و از كلام اوست : نيكى كردن اندك مال ، بسيار است .

{ هر كه نيكى نكرد ، مالْ چه سود؟ مال بگذار ، نيكويى كار است } { نيكىِ اندك تو در ره دين به يقين دان كه مال بسيار است }

٤٧.وَمِنْ كَلامِهِ : جَمَالُ المَرْءِ فِي الْحِلْمِ .

.و از كلام اوست : جمال مرد ، در حلم است .

{ انبيا فخر كرده اند به حلم حلم ، صد بار بهتر از علم است } { زينت خود به حلم ده ، زيراك خوب رويى مرد ، در حلم است }

٤٨.وَمِنْ كَلامِهِ : جَلِيسُ السُّوءِ شَيْطَانٌ .

.و از كلام اوست : همنشين بد ، شيطان است .

{ خير وشر ، كز تو مى شود واقع از بد و نيك ، هم نشين مى دان }