گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٦٦

٣٢.تَزَاحُمُ الأيدِي عَلَى الطَّعَامِ بَرَكَةٌ .

.انبوه بردن دست ها بر طعام ، بركت است .

{ تا توانى مخور به تنها نان ميهمان دوست باش و نيك اخلاق } { دست بسيار بر طعام بُود بركت از مُهَيمِن رزّاق }

٣٣.وَ قَالَ : تَطَرَّفْ بِتَركِ الذُّنُوبِ .

.و گفت : كنارى گير از گناهان .

{ تا توانى مگَرد گِرد گناه گر جوانى بُود ، و گر پيرى } { آن بُود بهترين اعمالت كز گناهان كناره اى گيرى }

٣٤.وَ مِن كَلاَمِهِ : تَوَاضُعُ المَرْءِ يُكْرِمُه .

.و از كلام اوست : فروتنى مرد ، گرامى دارد او را .

بگذر از عجب و در تواضع كوش تا شوى بر جهانيان سَرور هر كه را بيشتر تواضعِ او [١] پيش مردم بُود گرامى تر

٣٥.ثَلاَثٌ مُهْلِكَاتٌ : بُخْلٌ وَ هَوَاءٌ وَ عُجْبٌ .

.سه چيز هلاك كننده آمد : بخل و هوا و عُجب .

{ اى خردمند! نكته اى بشنو مردمان را هلاك جان است سه چيز } { هست بخل و هوا و كبر و از اين مرد عاقل ، همى كند پرهيز }