گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٦٠

چون نكو بنگرى به ديده عقل [١] عيب ها را بُوَند جاسوسان

٨.اِسْتِرَاحَةُ النَّفْسِ فِي اليَأسِ .

.راحت يافتن [٢] نفس در نااميدى است

{ اى كه بستى به مردمانْ امّيد مى كشى خوارى از قباحت نفس } { بگسل امّيد تا بياسايى چون به نوميدى است راحت نفس }

٩.وَمِنْ كَلامِهِ : أدَاءُ الدَّيْنِ مِنَ الدِّينِ .

.و از كلام اوست : گزاردن وام ، از دين است .

{ چون كنى وام ، در ادا مى كوش تا زحق بر تو آفرين باشد } { حقّ مردم بده گرت دين است وام بگزاردن ز دين باشد }

١٠.أفْضَلُ الزّهْدِ إخْفاؤُهُ .

.فاضل ترين زهد پوشيدن آن است .

{ هيچ دانى كيست فاضل تر ز جمع زاهدان آن كه پوشد زهد خود از چشمهاى مردمان }

١١.وَ قَالَ : إخْفَاءُ الشَّدَائدِ مِنَ الْمُرُوَّةِ .

.و گفت : پنهان كردن سختى ها از مروّت است .

سختى اى گر كشى نهان دارى بايد آن را مروّتى انگاشت كز مروّت بُود ، نه از سستى [٣] هر كه سختى كشيد و پنهان داشت