گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢١٧

٢٤٨.نُمْ آمِناً تَكُنْ فِي أمْهَدِ الفِرَاشِ [١] .

.خواب كن با امن ، تا باشى در بهترين فراشى از فراش ها .

{ خلق اگر از تو امن و تو امنى با سعادت ، يقينْ قرين باشى } { گر به امن است خوابت ، اى بيدار! در فراش نكوترين باشى }

٢٤٩.وَ مِنْ كَلامِهِ : نَيْلُ المُنى فِي الغِنى .

.و از كلام اوست : رسيدن به آرزو ، در توانگرى است .

{ كام دل ، هيچ تنگ دست نيافت مستحق از مراد خويش بزيست } { خود رسيدن به آرزو و مراد گر دهد دست ، در توانگرى است }

٢٥٠.وَ قَالَ : نَارُ الفُرْقَةِ [٢] أحَرُّ مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ .

.و گفت : آتش درون ، سوزنده تر است از آتش دوزخ .

{ حذر از آه سوزناكان كن اگرت هست آرزوى نعيم } { كآتش اندرونِ سوختگان هست سوزنده تر ز نار جحيم }

٢٥١.نُورُ شَيْبِكَ لاَ تُظْلِمْهُ بِالْمَعْصِيَةِ .

.نور پيرى خود را مگردان سياه به معصيت .

اى كه مويت سفيد شد ديگر شرم دار از خدا [٣] وگناه مكن نور پيرى خويش را كه عطاست خواجه! در معصيت ، سياه مكن