گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢١٢

٢٢٨.وَ مِنْ كَلامِهِ : لَيِّنِ الْقَلْبَ [١] تُحْبَبْ .

.و از كلام اوست : نرم كن دل خود را تا دوست داشته شوى .

هر كه شد سختْ دل و درشت سخن آنكه پيوند اوست ، دشمن اوست نرم كن دل ، به لطف گوى حديثْ [٢] تا بُود دوستيت در هر پوست

٢٢٩.وَ مِنْ كَلامِهِ : لَيْسَ الشَّيْبُ مِنَ العُمْرِ .

.و از كلام اوست : نيست پيرى از زندگانى .

{ رو جوان مغتنم شمُر طاعت زان كه گردى چو پير ، نتوانى } { در جوانى است قوّت و لذّت پيرى از عمر نيست تا دانى }

٢٣٠.وَ مِنْ كَلامِهِ : لَيْسَ لِلْحَسُودِ رَاحَةٌ .

.و از كلام اوست : نيست مر حسود را راحت .

{ مى خورَد خونْ حسود و تو غافل خوش برآ كز ازل شد اين قسمت } { كس چه حاجت كه رنج او جويد نيست هرگز حسود را راحت }

٢٣١.وَ مِنْ كَلامِهِ : لَيْسَ لِسُلْطَانِ الْعِلْمِ زَوَالٌ .

.و از كلام اوست : نيست مر سلطان علم را زوال .

{ پيش سلطان كشور علم اند خسروان زمانه ، سرگردان } { شاه كشور زوال بيند ، ليك نيست سلطان علم را نقصان }