گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢٠٧

٢٠٨.وَ قَالَ : قَدِّرْ فِي الْعَمَلِ تُنْجِ مِنَ الذَّلَلِ .

.و گفت : اندازه كن در كار ، تا خلاص يابى از ذلل .

{ نكنى كار تا به اندازه چشم مى دار دم به دم خللش } { اوّل اندازه گير ، آن گه كار تا كه يابى خلاص از ذللش }

٢٠٩.وَ مِنْ كَلامِهِ : قِيْمَةُ الْمَرْءِ مَا يُحْسِنُهُ .

.و از كلام اوست : قيمت مرد ، بدان چيز است كه او را نيكو داند .

{ كى در آن علم ، قيمتت باشد كه به هر نكته اش فرو مانى } { قيمت تو بُود بدان چيزى كه تو آن را بسى نكو دانى }

٢١٠.وَ مِنْ كَلامِهِ : قَرِيْنُ الْمَرْءِ دَلِيْلُ دِيْنِهِ .

.و از كلام اوست : رفيق مرد ، دليل دين اوست .

راه دور است تا به منزل حشر نتوان رفت بى رفيق طريق نروى بى دليل دين ، [١] زنهار! مرد را چون دليل دينْست رفيق

٢١١.وَ مِنْ كَلامِهِ : قُرْبُ الأشْرَارِ مَضَرَّةٌ .

.و از كلام اوست : نزديكى بدان ، زيان است .

{ با بد ونيك چون قرين گردى سودمند و زيانِ جان باشد } { سود خواهى قرين نيكان باش با بدان قرب تو زيان باشد }