گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢٠٦

{ نعمتش بى گمان شود فاسد هر كه كفران نمود نعمت را }

٢٠٤.وَ مِنْ كَلامِهِ : قَوْلُ الْمَرْءِ يُخْبِرُ عَمَّا فِي قَلْبِهِ .

.و از كلام اوست : گفتن مرد ، خبر مى دهد از آنچه در دل اوست .

{ تا نگويد كسى سخن با تو بر تو باشد ضمير او مشكل } { گفت او ليك مى دهد خبرت زانچه پنهان بود ورا در دل }

٢٠٥.وَ مِنْ كَلامِهِ : قَبُولُ [١] الْحَقِّ مِنَ الدِّيْنِ .

.و از كلام اوست : قبول حق ، از دين است .

غم دنيا مخور كه تيره شوى دل خود ده به نور دين ، تزيين [٢] دين طلب تا قبول حق يابى زان كه باشد قبول حق از دين

٢٠٦.وَ مِنْ كَلامِهِ : قُوَّةُ الْقَلْبِ مِنْ صِحَّةِ الإيْمَانِ .

.و از كلام اوست : قوّت دل ، از درستى ايمان است .

{ نيست از جُثه قوى و ضعيف در صف دين ، تهوّر مردان } { قوّت دل ، يقين بدان كه بُود مرد را از درستى ايمان }

٢٠٧.قَاتِلُ الْحَرِيْص ِ حِرْصُهُ .

.كشنده حريص ، حرص اوست .

{ هر كه دانست كين جهان فانى است گشت شخص حيات ، بنده او } { وان كه بر چيزها حريص بُود حرص او مى شود كشنده او }