گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ٢٠٤

{ يافت بى شك غنيمتِ بسيار مؤمنى كو رموز حكمت يافت }

١٩٥.وَ مِنْ كَلامِهِ : فَازَ مَنْ ظَفرَ بِالدِّيْنِ .

.و از كلام اوست : فيروزى يافت آن كس كه ظفر يافت به دين .

{ شرفى دارد آن كه ديندار است كه طفيلش بُود زمان و زمين } { يافت فيروزى تمام آن كس كه ظفر يافت در جهان بر دين }

١٩٦.فَخْرُ الْمَرْءِ بِفَضْلِهِ أوْلى مِنْ فَخْرِهِ بِأصْلِهِ .

.فخر مرد به فضل ، اولاست از فخر او به اصل او .

{ هر كه در اصل ، پُر هنر افتاد نيست فخرش به اصل ، هست به فضل } { فخر كردن بُود به فضل اولى هيچ فاضل نكرد فخر به اصل }

١٩٧.فَتْحُكَ عَلى خَصْمِكَ فِي الإحْتِمَالِ .

.ظفر يافتن بر خصمت ، در تحمّل است .

{ در مجالس بسى شود مغلوب سبُكى كو به جنگ تيز شتافت } { نشوى بى وقار ، چون بر خصم به تحمّل ظفر توانى يافت }

١٩٨.وَ قَالَ : فِعْلُ الْمَرْءِ يَدُلُّ عَلى أصْلِهِ .

.و گفت : فعل مرد ، دلالت مى كند بر اصل او .

هر كه را نسبتش نمى دانى خواه باش او عزيز و خواه ذليل فعلش از اصل او دهد خبرت هست بر اصل او [١] فعلْ دليل