گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٨٥

{ گوشه اى گير از جهان كه پُر است گوش هاى جهان ز زحمت ها }

١١٣.وَمِنْ كَلامِهِ : زِيَارَةُ الضُّعَفَاءِ مِنَ التَّوَاضُعِ .

.و از كلام اوست : زيارت كردن ضعيفان ، از تواضع است .

٠از تواضع بُود سرافرازى وين هنر ، زينت است انسان را ٠هست [١] از غايت تواضع اگر كس زيارت كند ضعيفان را

١١٤.زِيْنَةُ الْباطِنِ خَيْرٌ مِنْ زِيْنَةِ الظَّاهِرِ .

.زينت باطن ، بهتر است از زينت ظاهر .

گر تو را جامه شد خَلَق [٢] ، سهل است دل ز وسواس و كينه كن طاهر مرد را زان كه زينت باطن هست بهتر ز زينت ظاهر

١١٥.وَمِنْ كَلامِهِ : سُوءُ الظَّنِ مِنَ الْحَزْمِ .

.و از كلام اوست : بدگمانى از هشيارى است .

{ باشى از نيك و بد بسى غافل همه كس را چو نيك پندارى } { در گمان كوش تا يقين دانى بد گمانى بُود ز هشيارى }

١١٦.وَقَالَ : سُرُورُكَ بِالدُّنيَا غُرُورٌ .

.وگفت : شادى تو به دنيا غرور است .

{ چون غرورت زخويش بى خود كرد غم دنيا چو بر تو هست سرور } { نى غلط كرده اى كه برعكس است به جهان شادى تو هست غرور }