گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٧١

{ هر كه ميرد بزرگ چون باشد آن كسى كو نميرد ، اوست بزرگ }

٥٤.وَمِنْ كَلامِهِ : حِلْمُ المَرْءِ عَوْنُهُ .

.و از كلام اوست : حلم مرد ، مددكار اوست .

{ خواهى ار بر عدو شوى غالب چون كه در جنگ جهل وعلم وى است } { گر مدد بايدت ، به حلم گريز مدد مرد زان كه حلم وى است }

٥٥.حُلِيُّ الرجالِ الأدَبُ وَحُلِيُّ النِّساءِ الذَّهَبُ .

.زينت مردان ، ادب است و زينت زنان ، زر است .

{ جز ادب نيست زينت مردان مرد باش ، از ادب بيارا تن } { مرد را زينت از ادب باشد آن چنان كز زر است زينت زن }

٥٦.وَمِنْ كَلامِهِ : حَيَاءُ المَرْءِ سِتْرُهُ .

.و از كلام اوست : حياى مرد ، ستر اوست .

{ پرده خويش تا ندرّد مرد دايم آن بهْ كه در حيا كوشد } { ستر خود كن حيا و فارغ باش مرد را عيب ها حيا پوشد }

٥٧.حُمُوضاتُ الطَّعامِ خَيْرٌ مِنْ حُمُوضاتِ الكَلامِ .

.ترش هاى خوردنى بهتر است از ترش هاى سخن .

{ هر كه پرسد ز تو حديث ، بِنه در دهن شكرش به جاى سخن } { زان كه گويند ترش هاى خورش هست بهتر زترش هاى سخن }

٥٨.حُرْقَةُ الأوْلادِ مُحْرِقَةُ الأكبَادِ .

.سوختن فرزندان ، سوزنده جگرهاست .

{ آدمى را زفرقت احباب دم به دم شعله هاست در دل وجان }