گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي)
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
گنج گهر (ترجمه منظوم نثر اللئالي) - نديمي - الصفحة ١٥٥
قاف تا قاف ، خوان نعمت اوست اين رساله ، كلام حضرت اوست نام «نثر اللّئالى»اش واقع بو على الطّبرسى اش جامع [١] شيخ عالِم ، مُفسّر كامل به تمام علوم دين ، عامل هر كه را هست دولت سرمد اين رساله نويسد و خواند گر ببينى جمال [٢] معنى او دهدت صد هزار صورت ، رو نكنى ور بدين معانى كار عاقبت آورد ندامت ، بار [٣]
فى مدح پادشاه
در زمان ظهور حضرت شاه مهر انجم سپاه ، ظلّ اِله [٤] گُل نوباوه رياضِ مراد چهره آراى دين و دانش و داد شاه و شه زاده شهريار جهان رونق از او گرفت كار جهان [٥] هم [٦] به اقبال خسرو غازى تخت چون تاج ، در سرافرازى ماه گيتى فروز [٧] خورْ تمكين بوا المظفّر ، معين دولت و دين [٨] باسط عدل و ناشر احسان سلطان شاه نشان ، بهادر خان [٩] مِهر ، گوى و هلال ، چوگانش عرصه نُه سپهر ، ميدانش [١٠]
[١] در نسخه «ح» : بوعلى طبرسى شدش جامع .[٢] در نسخه «ح» : گر ببينى تو حال معنى او .[٣] در نسخه «ح» : بس ندامت كه باشد آخر كار .[٤] در نسخه «ح» اين مصراع نيست .[٥] در نسخه «ح» : رونق از وى گرفته كار جهان .[٦] در نسخه «ح» : زد .[٧] در نسخه «ح» : ماه گيتى پناه .[٨] در نسخه «ح» معين دنيى و دين .[٩] در نسخه «ح» : شه بديع الزمان بهادرخان .[١٠] در نسخه «ح» اين دو مصراع را اضافه دارد : { خلد اللّه ملكه ابدا گشته طغراى نافذش ز قضا } { قسم نه فلك به خاك درش درّ و گوهر چو خاك در نظرش