شرح دعاي «يا من تُحَلُّ» - ناشناخته - الصفحة ٤١٥

بسم الله الرّحمن الرّحيم مقدمة الجيشِ جنود دعا و صدر الصدور عرض حاجت و مدّعا ، حمد مجيب الدعواتى [ را ]سزاست، كه غايت شفقت بى غايت و نهايت مرحمت بلا نهايت، دلالت و ترغيب به دعا فرمود ، كما قال: «اُدْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُمْ» [١] تا حاجتمندان را هر گاه به درگاهش، كف به سؤال و زبان به عرض حوايج و احوال گُشايند ، به مفاتيح ادعيه وافيه ، از گشايش ابواب خيرات محظوظ و به نگاهدارى از فِتن وافيه از رسيدن آفات و بليّات ، محفوظ داشته ، به مطالب و مآرب خود رسانَد و از خوان كرامت «أُجِيبُ دَعْوَةَ اَلْدَّاعِ إذَا دَعَانِ» [٢] حلاوت اجابت ، همه را چشانَد ، «فله الحمد حمدا يوافى جليل نعمه و يكافى جزيل كرمه» و درود نامعدود و صلوات غيرمحدود بر پيشوا و قبله اهل دعا ، مِهتر و بهتر «من [ دعا ] الى الله [٣] دعا» ، محرم درگاه «دَنى فَتَدَلّى» محرم بارگاه «فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنى» [٤] اعنى رسول امين و مقصود از آفرينش آسمان و زمين ، ثمره شجره گلشن ايجاد و تكوين ، خاتم الأنبياء و المرسلين ، حبيب اله العالمين ، محمد المصطفى و شمس فلك اصطفا كه صلات بر او موجب صلات و باعث اجابت دعوات و رفع درجات است ـ صلوات الله عليه و على آله الطيبين الطاهرين المعصومين الى يوم الدين ـ .