سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٨
٨٢.لقمان حكيم : نيك خويى و ميانه روى . [١]
ب : ويژگيهاى سلبى
٨٣.امام على عليه السلام : آنكه در گشاده رويى براى جز نزديكانش زياده روى كند ، حكيم نيست . [٢]
٨٤.امام على عليه السلام : آنكه با كسى كه از مدارايش ناگزير است مدارا نمى كند ، حكيم نيست . [٣]
٨٥.امام على عليه السلام : اى مردم! بدانيد آنكه از سخن نادرست درباره خود بى تاب مى شود ، خردمند نيست و آنكه به ستايش نادان درباره خود خشنود شود ، حكيم نيست . [٤]
٨٦.امام على عليه السلام : سفاهت با همطرازت ، چون ستيزه دو خروس با هم و به هم پريدن دو سگ است كه جز زخم خورده يا رسوا شده از هم جدا نمى گردند و اين نه كار حكيمان است و نه روش خردمندان . شايد كه وى با تو بردبارى كند و در نتيجه از تو سنگين تر و بزرگوارتر شود و تو از او كاهيده و نكوهيده تر گردى . [٥]
٨٧.امام على عليه السلام : پرگويى حكيم را مى لغزاند و بردبار را ملول مى كند ، پس پرگويى مكن كه به ستوه آورى و كوتاهى مكن كه خوار گردى . [٦]
ر . ك : ص ١٧٧ «ويژگيهاى دانشمندان» .
[١] معدن الجواهر : ٧٢ .[٢] غرر الحكم : ٧٤٩٨ .[٣] تحف العقول : ٢١٨ .[٤] الكافى : ج ١ ، ص ٥٠ ، ح ١٤.[٥] غرر الحكم : ٥٦٤٧ ، ٢٠٠٩ .