سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٤
٥٣٠.امام على عليه السلام : نورهاى در ظلمت و روشنى امّتها هستيم . [١]
٥ / ٥
لقمان
٥٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به حقيقت مى گويم : لقمان پيامبر نبود ، ولى بنده اى بسيار انديشمند و نيكو يقين بود . خدا را دوست داشت ، پس خدا هم او را دوست داشت و با عطاى حكمت بر وى منّت نهاد . [٢]
٥ / ٦
قسّ بن ساعده
٥٣٢.امام باقر عليه السلام : از حكمت و معرفت قسّ بن ساعده ايادى چنين رسيده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله از هر كس كه از قبيله اياد بر او وارد مى شد ، درباره حكمتهايش مى پرسيد و به او گوش مى سپرد . [٣]
٥ / ٧
مثرم بن رغيب
٥٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در توصيف مثرم بن رغيب بن شيقبان ـ : او يكى از عابدان بود كه خداوند متعال را ٢٧٠ سال عبادت كرد و چيزى از خدا نخواست ، مگر آنكه برآورده كرد و خداوند عز و جلحكمت را در دلش جاى داد و طاعت نيكوى پروردگارش را به وى الهام كرد . [٤]
[١] غرر الحكم : ٢٧٨٦.[٢] مجمع البيان : ج ٨ ، ص ٤٩٤.[٣] كمال الدين : ص ١٦٦ ، ح ٢٢.[٤] الفضائل : ٤٩.