سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٨
٢ / ٢٢
ادعاى دانش
٤٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بگويد من دانشمندم ، نادان است . [١]
٤٧٩.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به امام حسن عليه السلام ـ : من تو را به نادانيهاى گوناگونت كوبيدم ، تا خود را دانا مپندارى و اگر چيزى به تو رسيد كه آن را شناختى ، آن را بزرگ مشمارى ؛ زيرا دانا كسى است كه دريابد آنچه مى داند در برابر آنچه نمى داند اندك است و بدين سبب خود را نادان بشمارد و به مدد اين دريافت ، بر كوشش خود در جستجوى دانش بيفزايد و همواره جويا و شيفته دانش باشد و از آن بهره گيرد و در برابر دانشمندان ، فروتن و دل سپرده و پيوسته خاموش،و از خطا،پرهيزگار و شرمگين باشد و اگرچيزى بر او درآمد كه نمى شناسد ، آن را انكار نكند ؛ چه به نادانى خويش اقرار دارد . [٢]
ر . ك : ص ١٧٢ «گفتن : نمى دانم» / ص ١٩٣ «اعتراف به نادانى» .
٢ / ٢٣
حبّ دنيا
٤٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن سنگ لغزنده اى كه گامهاى دانشمندان بر آن استوار نمى ماند ، آز است . [٣]
٤٨١.امام على عليه السلام : بسى دانشمند كه دنيا نابودش كرده است . [٤]
٤٨٢.عيسى عليه السلام : چگونه از اهل دانش باشد كسى كه در مسير آخرت رو به دنيا دارد و چيزى را كه به وى زيان مى رساند ، از آنچه
[١] المعجم الأوسط : ج ٧ ، ص ٥٩ ، ح ٦٨٤٦.[٢] تحف العقول : ٧٣ .[٣] تنبيه الخواطر : ج ١ ، ص ٤٩.[٤] مطالب السؤول : ٥٦.