سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٣
٢ / ١٢
توقّف هنگام ندانستن
٤٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ : از ويژگيهاى مؤمن آن است كه از حرامها پاك باشد و در شبهه ها توقف كند . [١]
٤٥٥.امام على عليه السلام : آنچه را نمى دانى مگو كه در خبر دادنت از آنچه مى دانى متهم مى شوى . [٢]
٤٥٦.امام صادق عليه السلام : اگر بندگان هنگامى كه نمى دانستند ، توقف مى كردند و انكار نمى كردند ، كافر نمى گشتند . [٣]
٤٥٧.امام صادق عليه السلام : خداوند بندگانش را به دو آيه از كتابش سفارش مخصوص كرده است : اينكه تا ندانند نگويند و آنچه را نمى دانند رد نكنند . خداوند عز و جلمى فرمايد : «آيا از آنان در كتاب پيمان گرفته نشده است كه جز حق به خدا نسبت ندهند؟» [٤] و فرمود : «بلكه آنچه را به شناختش احاطه نيافته اند وحقيقت آن هنوز برايشان آشكار نشده است، دروغ مى انگارند» [٥] . [٦]
٢ / ١٣
اعتراف به نادانى
٤٥٨.امام على عليه السلام : غايت خرد ، اعتراف به نادانى است . [٧]
٤٥٩.امام على عليه السلام : دنيا جز با نعمتها و امتحانها و كيفرهاى
[١] التمحيص : ص ٧٤ ، ح ١٧١.[٢] غرر الحكم : ١٠٤٢٦ .[٣] الكافى : ج ٢ ، ص ٣٨٨ ، ح ١٩.[٤] سوره اعراف ، آيه ١٦٩ .[٥] سوره يونس ، آيه ٣٩ .[٦] الكافى : ج ١ ، ص ٤٣ ، ح ٨.[٧] غرر الحكم : ٦٣٧٥ .