سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٣
حديث
٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست مگر آنكه در چهره اش دو چشم است كه كار دنيا را با آنها مى نگرد و دو چشم در دلش هست كه كار آخرت را با آنها مى بيند . پس هرگاه خداوند خير بنده اى را بخواهد ، دو چشم دلش را مى گشايد تا با آن دو ، وعده هاى غيبى و نهان را ببيند و به نهان در نهان ايمان آورد . [١]
٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر شيطانها برگرد دلهاى فرزندان آدم نمى چرخيدند ، آنها به ملكوت نظر مى كردند . [٢]
٩٦.امام صادق عليه السلام : هيچ دلى نيست جز آنكه دو گوش دارد : بر يكى از آنها فرشته اى راهنما و بر ديگرى شيطانى فتنه گر ايستاده است . اين فرمان مى دهد و آن باز مى دارد . شيطان به سرپيچى فرمان مى دهد و فرشته باز مى دارد . اين همان كلام خداوند است : «از راست و چپ نشسته اند . (آدمى) هيچ سخنى را بر زبان نمى آورد، مگر اينكه مراقبى آماده نزد او حاضر است» . [٣]
ر . ك : فصل بعد .
١ / ٤
مبدأ اصلى همه ادراكات
٩٧.امام على عليه السلام : دل ، دفتر انديشه است . [٤]
٩٨.امام على عليه السلام : دل ، سرچشمه حكمت است . [٥]
[١] الفردوس : ج ٤ ، ص ١٤ ، ح ٦٠٤٠.[٢] بحار الأنوار : ج ٧٠ ، ص ٥٩ ، ح ٣٩ .[٣] الكافى : ج ٢ ، ص ٢٦٦ ، ح ١.[٤] غرر الحكم : ١٠٨٧ ، ٢٠٤٦ .