سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢٠
٥٥٠.امام على عليه السلام ـ در توصيف مردم نزد خدا ـ : انسان نمايان او را دانا مى نامند و حال آنكه يك روز را هم در دانش به درستى سپرى نكرده است . . . . آنچه را نمى داند ، دانش به شمار نمى آورد و در وراى آنچه خود بدان رسيده آيينى نمى بيند . اگر چيزى را با چيزى بسنجد ، نظر خود را تكذيب نمى كند و اگر چيزى بر وى تاريك بماند ، آن را مى پوشاند تا نادانى اش پنهان بماند . [١]
٥٥١.امام على عليه السلام : منفورترين مردم نزد خداوند ، فقير متكبّر و پير زناكار و دانشمند بد كار است . [٢]
٥٥٢.امام على عليه السلام : در دانش دروغ پردازان ، خيرى نيست . [٣]
٥٥٣.عيسى عليه السلام : تا كى آب بر كوه مى ريزد و آن را نرم نمى كند؟ تا كى حكمت مى آموزيد و دلهايتان بر آن نرم نمى شود؟ [٤]
٦ / ٦
خطر لغزش دانشمند
٥٥٤.امام على عليه السلام : . . . لغزش دانشمند ، مانند شكستن كشتى است . غرق مى شود و غرق مى كند . [٥]
٥٥٥.عيسى عليه السلام ـ هنگامى كه به ايشان گفته شد : اى روح و كلمه خدا ، چه كسى فتنه اش سخت تر باشد؟ ـ فرمود : لغزش دانشمند ، هنگامى كه دانشمند مى لغزد ، بر اثر لغزش وى ، بسيارى خواهند لغزيد . [٦]
[١] الكافى : ج ١ ، ص ٥٤ ، ح ٦.[٢] غرر الحكم : ٣١٦٠ ، ١٠٧١٦ .[٣] أمالى المفيد : ص ٢٠٨ ، ح ٤٣.[٤] كنز الفوائد : ج ١ ، ص ٣١٩.[٥] الزهد لابن المبارك : ص ٥٢٠ ، ح ١٤٧٤.