سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٢
انجيل آموختم» . {-١-}
«خداوند بر تو كتاب و حكمت نازل فرمود و آنچه را كه نمى دانستى به تو آموخت و فضل خدا بر تو بس بزرگ است» . [٢]
حديث
٥٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پسربچگان به يحيى بن زكريّا گفتند : بيا برويم بازى كنيم . يحيى فرمود : براى بازى آفريده نشده ايم ، برويم نماز بخوانيم . اين همان گفته خداوند است : «و بدو در خردسالى حكمت داديم» [٣] . [٤]
٥٢٦.امام على عليه السلام ـ در ذكر پيامبر صلى الله عليه و آله ـ : وى را از ميان سلسله پيامبران و چراغ فروزان و ستيغ والا و دل سرزمين بطحاء و چراغهايى در دل تاريكى و چشمه هاى حكمت برگزيد . [٥]
٥٢٧.امام صادق عليه السلام : داود پيامبر از سليمان عليهماالسلامپرسش كرد و مى خواست بداند در حكمت به كجا رسيده است . گفت : پسركم! از خنكترين چيزها آگاهم كن ، گفت : گذشت خدا از مردم و گذشت مردم از همديگر كه هيچ چيز از آن خنكتر نيست . پرسيد : شيرينترين چيز چيست؟ گفت : محبّت كه روح الهى در ميان بندگانش است ، تا آنجا كه اسب هم سم خود را از روى كرّه اش بر مى دارد . داود از پاسخ سليمان عليهماالسلامخوشحال شد . [٦]
[١] سوره مائده ، آيه ١١ .[٢] سوره نساء ، آيه ١١٣ .[٣] سوره مريم ، آيه ١٢ .[٤] الدرّ المنثور : ج ٥ ، ص ٤٨٥.[٥] نهج البلاغه : خطبه ١٠٨ .[٦] جامع الأحاديث للقمّى : ١٩٣.