٤٧٥.امام على عليه السلام : دانشمندى كه به جز دانش خود عمل كند ، مانند نادان سرگردانى است كه از نادانى اش نرسته است؛ بلكه حجت را بر او بزرگتر مى بينم و حسرت بر اين دانشمند جدا شده از دانش خود ، ماندگارتر از نادان سرگشته در نادانى اش است و هر دو حيران و سرگردان اند . [٣]

٤٧٦.امام على عليه السلام : براى آدمى زشت است كه عملش از دانشش كمتر باشد و كردارش به گفتارش نرسد . [٤]

٤٧٧.امام على عليه السلام : به كار بستن دانش را وا نمى گذارد ، جز كسى كه در پاداش آن ترديد دارد . [٥]

ر . ك : ص ٣٦ «شرط عمل» / ص ٣٨ «عمل» / ص ١٨٧ «عمل» / ص ٢١٧ «دانشمندان بد».

[١] صحيفه سجّاديه : دعاى ٣١ .[٢] مكارم الأخلاق : ج ٢ ، ص ٣٤٨ ، ح ٢٦٦٠.[٣] الكافى : ج ١ ، ص ٤٥ ، ح ٦.[٤] غرر الحكم : ١١٠٥٠ .[٥] غرر الحكم : ١٠٨٦٩ .