٤٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هرگاه در شب بيدار مى شد ـ مى گفت : خدايى جز تو نيست . تو را تسبيح مى كنم . خدايا! از گناهم آمرزش مى جويم . و به رحمتت از تو تقاضا مى كنم خدايا! بر دانشم بيفزاى و دلم را پس از هدايتت منحرف مفرماى و از نزد خودت بر من رحمتى ببخشاى كه تويى بسيار بخشنده . [٢]

ر . ك : ص ٨١ «دعا» / ص ١٣١ «استمرار» .

٢ / ١٦

يارى جستن از خدا براى بهره بردن از دانش

٤٦٦.پيامبرخدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش ـ : خدايا ! از تو دانش سودمند و روزى فراخ مى خواهم . [٣]

٤٦٧.امام على عليه السلام : دانش بدون توفيق بهره نمى دهد . [٤]

٢ / ١٧

پناه بردن به خدا از بى بهره ماندن دانش

٤٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند دانش سودمند بخواهيد و از

[١] سوره طه ، آيه ١١٤ .[٢] المستدرك على الصحيحين : ج ١ ، ص ٧٢٤ ، ح ١٩٨١.[٣] سنن الترمذى : ج ٥ ، ص ٥٧٨ ، ح ٣٥٩٩.[٤] غرر الحكم : ١٠٦٨٠ .