سيماي علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٤
٤٥٩.امام على عليه السلام : اخروى كه خداوند نهاده است يا چيزهاى ديگرى كه نمى دانى، پايدار نماند. اگر چيزى از اينها بر تو دشوار آمد ، آن را بر ندانستن خود حمل كن كه تو در آغاز نادان آفريده شدى و سپس آموخته شدى و بسى چيزها كه نمى دانى و نظرت در آن سرگردان مى ماند و ديده ات گمراه مى گردد و سپس بينا مى گردى . [١]
ر . ك : ص ١٧٢ «گفتن : نمى دانم» / ص ١٩٨ «ادعاى دانش» .
٢ / ١٤
بسنده نكردن به آنچه مى داند
٤٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمند از دانش سير نمى شود ، تا سرانجام به بهشت درآيد . [٢]
٤٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه روزى بيايد كه در آن بر دانشم نيفزايم ، پس درآمدن خورشيد آن روز بر من خجسته مباد . [٣]
٤٦٢.امام على عليه السلام : آنكه حكمتها را شناخت ، بر افزودن آنها قرار از كف بداد . [٤]
٤٦٣.امام على عليه السلام : دانشمند آن است كه از فراگيرى دانش ملول نگردد . [٥]
٤٦٤.داود عليه السلام : به صاحب دانش بگو عصايى از آهن و كفشى آهنين برگيرد و دانش را بجويد ، تا آنكه عصا بشكند و كفشها پاره گردد . [٦]
ر . ك : ص ١٣١ «استمرار» / ص ١٩٥ «يارى جستن از خدا براى افزايش دانش» .
[١] نهج البلاغه : نامه ٣١ .[٢] مسند الشهاب : ج ٢ ، ص ٦٨ ، ح ٨٩٧.[٣] المعجم الأوسط : ج ٦ ، ص ٣٦٧ ، ح ٦٦٣٦.[٤] كنز الفوائد : ج ١ ، ص ٣١٩ .[٥] غرر الحكم : ١٣٠٣ .[٦] سنن الدارمى : ج ١ ، ص ١٤٧ ، ح ٥٧١.